شهید محمدحسین محمدی نیک پورنام پدر: رضا
تاریخ ولادت: ۱۲ بهمن ۱۳۴۱
تاریخ شهادت: ۲۴ فروردین ۱۳۶۲
محل شهادت: پاسگاه زید
نوع شهادت: حوادث مربوط به جنگ تحمیلی
عملیات شهادت: کربلای۵
تاریخ ولادت: ۱۲ بهمن ۱۳۴۱
تاریخ شهادت: ۲۴ فروردین ۱۳۶۲
محل شهادت: پاسگاه زید
نوع شهادت: حوادث مربوط به جنگ تحمیلی
عملیات شهادت: کربلای۵
دوازدهم بهمن ۱۳۴۱ ، در شهرستان بشرویه به دنیا آمد. پدرش رضا، کارگر جنگل بانی بود و مادرش رقیه نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و چهارم فروردین ۱۳۶۲ ، با سمت نیروی مهندسی رزمی و تکاور در حاج عمران عراق بر اثر اصابت ترکش گلوله تانک به شهادت رسید. مزار او در گلستان شهدای زادگاهش قرار دارد. برادر وی مهدی نیز شهید شده است.
«بسم رب الشهداء و الصديقين»
«...مادر اين دنيا، دنيايي نيست كه به دنبال آن باشيد به فكر آخرت باشيد...مادرجان...اگر بيايي ببيني چه افرادي به جبهه ميآيند ! افرادي مثل حبيب بن مظاهر». «فرازي از نامه شهيد»
شهيد محمد حسين محمدي نيكپور در سال 1341 در بشرويه پا به عرصه وجود گذاشت و در دامان پدر و مادري مذهبي و زحمتكش پرورش يافت وي انساني متين، مؤدب، كم حرف، كنجكاو و عاشق اهل بيت پيامبر(ص) خصوصاً امام زمان (عج) بود. در ايام فراغت به انجام كارهاي بنايي و كشاورزي ميپرداخت تا بار خرج زندگي را از شانه پدر و مادر رنج كشيدهاش كم كند. و در عين حال دانش آموزي كوشا و جدي بود. تا حدي كه تحصيلات متوسطه را در دبيرستان نمونه با رتبه ممتاز در مشهد مقدس پشت سر گذاشت
شهيد در انجام فرائض و تكاليف ديني و رعايت حريم محرمات دقيق بود. و خصوصاً از اينكه در حضورش از ديگران غيبت شود، آشفته و عصباني ميشد و تا حد امكان امر به معروف و نهي از منكر ميكرد. به پدر و مادرش عشق ميورزيد و تا ميتوانست در رفع مشكلات آنها تلاش ميكرد حتي زمانيكه از مشهد به ديار و شهر خود نزد پدر و مادر ميآمد به وضع خانه ميرسيد.
شهيد در صرف و خرج اموال عمومي بسيار احتياط ميكرد يكي از همرزمانش ميگويد: محمد هميشه با وضو بود و هرچه از ارتش به او ميدادند از قبيل پوشاك و غذا براي بچههاي بسيجي ميبرد و خود استفاده نميكرد او در عوض خودش از تخم مرغهايي كه خودش پرورش داده بود استفاده ميكرد.
شهيد عاشق امام (ره) بود و بعد از شروع جنگ تحميلي عازم جبهه شد و مدتي در جبهه ماند .در سال 1361 بعد از اخذ ديپلم خدمت سربازي را شروع نمود و دوران آموزش نظامي در تيپ ذولفقار در تهران سپري كرد. و سپس راهي جبههي جنوب گرديد و به عنوان تيربارچي ارتش اسلام به دفاع از دين و آب و خاك ميهن اسلامي پرداخت. در تمام صحنهها آنچنان رشادت و غيرت از خود نشان داد كه به گفته همرزمانش فرماندهي تيپ ذولفقار به وجود او افتخار مي كرد.
سرانجام در تاريخ 24/1/1362 خون پاكش را در جبههي جنوب در راه حفظ آرمانهاي انقلاب اسلامي نثاركرد و به خيل عظيم شهداي چون گل پاك و با صفا پيوست. و روح پاكش به ملكوت پرواز كرد و پس از چندي پيكر مطهرش به زادگاهش بشرويه منتقل گرديد و بعد از تشييع با شكوه در گلستان شهدا در آغوش خاك آرام گرفت.
مادر شهيد بعد از شهادتش ميگويد:«شب خواب ديدم محمد گفت: مادر جان آن پرچمي را كه شعار يا ابوالفضل روي آن نوشته شده و در داخل ساك بين لباسهايم است ببريد و به مسجد عبدالهي هديه كنيد. صبح رفتم و داخل ساك را جستجو كردم ديدم، پرچم بين لباسهايش است. آن را به مسجدي كه گفته بود هديه كردم.» «روحش شاد و راهش پررهرو باد»
نظرات
ارسال یک نظر