شهید اکبر رضایی
نام پدر : رضا
نام مادر: صدیقه
تاریخ ولادت: 6 آبان 1341
تاریخ شهادت: 19 بهمن 1360
محل شهادت: بستان
نوع شهادت: حوادث مربوط به جنگ تحمیلی
عملیات شهادت: طریق القدس
ششم آبان ۱۳۴۱ ، در شهرستان بشرويه به دنيا آمد. پدرش رضا، راننده شهرداري بود و مادرش صديقه نام داشت. دانش آموز چهارم متوسطه در رشته انساني بود. از سوي بسيج در جبهه حضور يافت. هجدهم دي ۱۳۶۰ ، با سمت تك تيرانداز در بستان بر اثر اصابت تركش به پا، شهيد شد. مزار او در گلستان شهداي زادگاهش قرار دارد.
زندگي نامه ي شهيد اكبر رضايي
شهيد اكبر رضايي فرزند رضا در سال 1341در شهر شهيد پرور بشرويه در خانوادهاي مذهبي با درآمدي نسبتاً متوسط كه با عرق جبين كسب روزي مي نمايند پا به عرصه وجود نهاد وجالب آنكه بنا به گفته پدر شهيد ولادت وي همزمان با روشنايي وراه اندازي شبكهي برق شهر بود واين تقارن شادي خانواده را دو چندان كرد .
شهيد پس از طي دوران كودكي وارد دبستان شد و با جديت و تلاش وصف ناپذيري دوران تحصيلات خود را آغاز نمود. همزمان با شكل گيري انقلاب اسلامي در راهپيماييها شركت نمود و در دوران شكوفايي انقلاب اسلامي نيز فعالانه در كنار تحصيل روزانه شبها با حضور در بسيج به پاسداري از دستاوردهاي انقلاب اسلامي پرداخت
شهيد در تشكيل اتحاديه انجمن اسلامي دانش آموزان بشرويه تلاش بسيار نمود و حتي در ساختن بناي آن نيز زحمت بسيار كشيد همچنين در احداث ساختمان مهديه بشرويه زحمات قابل توجهي را متحمل شد. وي علاقهي زيادي به كار و فعاليت داشت و هميشه با شروع تعطيلات مدارس به كار و فعاليت مي پرداخت. از جمله صفات اخلاقي و رفتاري
شهيد،ايثار،كمك به ديگران، خوش اخلاقي، مهرباني، دلسوزي براي دين، امر به معروف و نهي از منكر،شركت در جلسات مذهبي،شركت در نمازهاي جمعه و جماعت، ارادت به امام (ره)، احترام به والدين و بزرگترها، را ميتوان برشمرد. وي نسبت به انجام فرايض و
تكاليف ديني و رعايت حريم محرمات بسيار دقيق بود بخصوص از اين كه در حضورش غيبت شود بسيار ناراحت ميشد.
پيروزي،باز شدن راه كربلا و شهادت از مهمترين آرزوهاي شهيد بود.همچنين شهيد نسبت به اختلافات داخلي بسيار نگران بود.وي سال چهارم متوسطه را مي گذراند كه به عشق سيد وسالار شهيدان حضرت ابا عبدالله الحسين (ع) در عصر عاشورا ارادهي عزيمت به جبهههاي نبرد حق عليه باطل را مينمود و از طرف بسيج سپاه پاسداران انقلاب اسلامي بشرويه داوطلبانه عازم جبهه شد و پس از رشادتهاي فراوان در مورخه 19/10/1360 به درجهي رفيع شهادت رسيد.
نحوهي شهادت:
در عمليات مطلع الفجر سنگر شهيد و همرزمانش مورد اصابت خمپاره بعثيان در منطقهي غرب كشور، منطقهي دار بلوط كه در قلعه هاي شياكو قرار ميگيرد كه در نتيجهي آن شهيد رضايي مورد اصابت تركش خمپاره قرارميگيرد و مجروح ميشود و بعد از انتقال او با اسب به پايين قلعه به شهادت مي رسد (لازم به ذكر است بعد از شهادت وي و قبل از اين كه خبر شهادت او به خانواده اش برسد،يكي از خويشان شهيد او را در خواب مي بيند و از چگونگي شهادتش سؤال ميكند كه شهيد در جواب گفته است:هدفم راه خدا بود و به اين خاطر شهادت نصيبم شد.
«روحش شاد وراهش پر رهرو باد»
وصيتنامه ي شهيد اكبر رضايي
بسم الله الرحمن الرحيم
اينجانب اكبر رضايي فرزند رضا رضايي داراي شماره شناسنامه 163 صادره از بشرويه كه در تاريخ 16/8/1360 از شهر مذهبي بشرويه به جبهه هاي نبرد حق عليه باطل شتافتم تا بتوانم دين خود را به اسلام و ميهن عزيز خود ادا كنند چنانچه فيض شهادت شامل اينجانب شد . اولاً از خانواده ام خواهش ميكنم كه از براي من ناراحت نباشند و اميد است كه تا وقتي كه خون در بدن من در جريان است بتوانيم براي اسلام خدمت كرده تا به نداي (هل من ناصر ينصروني) سرور شهيدان حسين بن علي (ع) پاسخ گفته باشم.
نظرات
ارسال یک نظر